Są takie spotkania, na które czeka się z wyjątkową radością. Spotkania, podczas których znajome twarze przywołują dobre wspomnienia, rozmowy nabierają nowego rytmu, a zwyczajne „Jak dobrze cię widzieć!” staje się najpiękniejszym powitaniem. Takim właśnie dniem był 30 września 2026 roku — dzień uroczystego rozpoczęcia nowego roku akademickiego w Uniwersytecie Trzeciego Wieku przy Akademii Tarnowskiej w Tarnowie.

Po wakacyjnej przerwie znów mogliśmy być razem. Powrócić do wspólnych rozmów, podzielić się wspomnieniami i poczuć, że przed nami kolejne miesiące pełne spotkań, wiedzy i odkrywania świata. Licznie zgromadzeni seniorzy po raz kolejny pokazali, jak wiele znaczy dla nich ta uniwersytecka wspólnota.

Uroczystość otworzyła prezes Zarządu UTW, pani Bogusława Fedorowicz-Pis, serdecznie witając słuchaczy oraz przybyłych gości. Swoją obecnością zaszczycili nas między innymi prezydent Tarnowa, dr Jakub Kwaśny, oraz prezes tarnowskiej Naczelnej Organizacji Technicznej, pani Renata Łabędź. Towarzyszyli nam również pani Ludwika Gawron i pan Stanisław Wiatr — osoby zasłużone dla Uniwersytetu Trzeciego Wieku, związane z jego historią i rozwojem. Ich obecność pięknie połączyła wspomnienie minionych lat z radością rozpoczynania kolejnego rozdziału.

Do zgromadzonych przemówił prezydent Tarnowa, dr Jakub Kwaśny. Jego wystąpienie było ważnym punktem uroczystości i okazją do spotkania naszej społeczności z gospodarzem miasta.

Inauguracyjny wykład wygłosił pan Mieczysław Czosnyka. Już sam jego tytuł — „Miłe panie i zacni panowie, jak to było przed laty w Tarnowie?” — zapraszał do sentymentalnej podróży w przeszłość. Opowieść o dawnych koligacjach i konwenansach przybliżyła świat tarnowian sprzed lat: ich wzajemne relacje, obyczaje i zasady życia towarzyskiego. Była to okazja, aby spojrzeć na nasze miasto przez losy ludzi, którzy kiedyś wypełniali jego ulice, domy i salony.

Historia Tarnowa stała się tego dnia tłem dla naszej własnej historii — historii spotkań, znajomości i przyjaźni, które rodzą się dzięki Uniwersytetowi Trzeciego Wieku.

Bo UTW to znacznie więcej niż wykłady i zajęcia. To miejsce, w którym można powiedzieć: „Mam z kim porozmawiać. Mam dokąd pójść. Mam na co czekać”. Tutaj jest przestrzeń na pytania, na rozwijanie pasji, na śmiech i wzruszenie. Tutaj doświadczenie spotyka się z ciekawością, a wspólnie spędzony czas staje się wartością samą w sobie.

Jak dobrze, że znów możemy się spotykać. Że możemy uczyć się nowych rzeczy, ale też po prostu usiąść obok siebie i zapytać: „Co u ciebie?”. Jak dobrze, że istnieje miejsce, które daje tyle powodów, aby wyjść z domu, snuć plany i z radością myśleć o kolejnym dniu.

Dziękujemy wszystkim gościom i słuchaczom za obecność oraz za współtworzenie tej wyjątkowej społeczności. Nowym uczestnikom życzymy, aby szybko poczuli się wśród nas jak u siebie, a tym, którzy są z UTW od lat — aby kolejny rok przyniósł wiele pięknych chwil i nowych inspiracji.

Rozpoczynamy nowy rok akademicki z wdzięcznością za to, co już przeżyliśmy, i z nadzieją na wszystko, co jeszcze przed nami.

Znów jesteśmy razem. I właśnie od tego zaczyna się to, co najpiękniejsze.

Tekst Maria Wantuch