15 października 2026 roku w auli budynku C Akademii Tarnowskiej słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku uczestniczyli w wyjątkowym wykładzie mgr Krystyny Latały pt. „Emocje i dyskusje wokół «Lalki» Bolesława Prusa”. Było to piękne spotkanie z literaturą i filmem, a także z własną wrażliwością, wspomnieniami i pytaniami o ludzkie serce.
Szczególnego znaczenia nadał mu fakt, że odbyło się po wspólnym obejrzeniu najnowszej ekranizacji „Lalki”. Wciąż żywe wrażenia z seansu stały się punktem wyjścia do refleksji nad bohaterami, ich uczuciami i wyborami. Obrazy z kinowego ekranu spotkały się z tymi, które przez lata przechowywaliśmy w pamięci – ze szkolnej lektury, wcześniejszych ekranizacji i własnych wyobrażeń.
Pani Krystyna Latała z wielkim wyczuciem przybliżyła nam emocjonalny świat powieści. Szczególne miejsce zajęła wielka miłość Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej – pełna oddania, tęsknoty i nadziei, a jednocześnie naznaczona cierpieniem i rozczarowaniem. Była to opowieść o człowieku, który tak bardzo pragnął miłości, że podporządkował jej swoje marzenia i oczekiwania.
Uważnie przyglądaliśmy się również Izabeli – jej uczuciom, wrażliwości oraz sposobowi postrzegania siebie i innych. Wykład zachęcał, aby zatrzymać się przed wydaniem jednoznacznej oceny i spróbować zrozumieć, co kształtuje zachowanie człowieka: wychowanie, otoczenie, przyzwyczajenia, a czasem także nieumiejętność dostrzeżenia cudzych uczuć.
Ważną częścią spotkania były porównania współczesnej adaptacji z wcześniejszymi ekranizacjami i literackim pierwowzorem. Jak inaczej można pokazać tę samą postać! Jak wiele potrafią wyrazić spojrzenie, gest, chwila milczenia czy sposób wypowiedzenia znanych słów! Rozważania Pani Krystyny Latały pozwoliły nam uporządkować wrażenia z seansu i dostrzec, jak filmowa interpretacja wpływa na nasze rozumienie bohaterów.
Dla nas, słuchaczy, było to również spotkanie z własnym doświadczeniem. Z upływem lat inaczej odczytujemy przecież historie o miłości, samotności, niespełnionych nadziejach i potrzebie bliskości. To, co dawniej wydawało się odległym dramatem literackim, dziś bywa bardziej zrozumiałe i poruszające. Uważniej dostrzegamy kruchość uczuć, ból odrzucenia i pragnienie, by ktoś zobaczył nas takimi, jakimi naprawdę jesteśmy.
Wspólny seans i towarzyszący mu wykład stworzyły piękną całość – od filmowego przeżycia do spokojnej, pogłębionej refleksji. Przypomniały nam, że „Lalka” wciąż potrafi budzić emocje i prowokować do rozmowy, ponieważ opowiada o sprawach, które pozostają bliskie kolejnym pokoleniom.
Serdecznie dziękujemy Pani Krystynie za piękne słowo, wrażliwość i inspirujące spojrzenie na dzieło Bolesława Prusa. Za spotkanie, po którym do znanej historii wracamy z nowymi pytaniami – i z jeszcze większą uważnością na drugiego człowieka.