Po dłuższej przerwie spowodowanej upałami Łaziki stawiły się na zbiórkę w 9 – cio osobowym składzie. Wyruszyliśmy z Siekierczyny w stronę Bukowca leśną drogą, którą jeszcze nie szliśmy, przynajmniej ta część trasy była dla nas nowa. Na Bukowcu pod lipą na ławeczkach zasiedliśmy do śniadania, ale były smakowitości do jedzenia, świętowaliśmy imieniny Marysi a i każdy przyniósł coś na wspólny stół. Posileni ruszyliśmy  pod górkę na Jamną. Ponieważ Chatka Włóczykija była jeszcze zamknięta więc poszliśmy do kultowego Schroniska PTTK, gdzie na tarasie, w cieniu delektowaliśmy się kawą i pysznymi ciastami. Jamna to takie miejsce, gdzie zawsze chętnie przychodzimy.
Gdy wyruszaliśmy rano na trasę było pochmurno i parno, nie padało, a na Jamnej zaświeciło nam słońce, które to już do końca naszej wędrówki nam towarzyszyło. Lato w pełni, choć już pojawiają się pierwsze oznaki nadchodzącej jesieni, puste, zaorane pola, skoszone łąki, no i kwitnąca wszędzie nawłoć, a jak pisał Tuwim mimozami jesień się zaczyna. Delektujemy się tymi pięknymi widokami, ciepłem i słońcem, bujną zielenią drzew i krzewów oraz traw, wdychamy czyste powietrze no i cieszymy się swoją obecnością. Po dłuższym odpoczynku ruszyliśmy w dalszą drogę i po przejściu 16 kilometrów doszliśmy do Jastrzębi. W dzisiejszej wędrówce towarzyszyła nam dwójka wnuków naszej koleżanki, spisali się na medal, pilnowali szlaku, no i obniżyli nam średnią wieku.

Tekst Urszula Marzec